Jeżeli ktoś korzysta z rzeczy wyrzuconych przez innych to nadaje wartość rzeczom "bezwartościowym" – czyli znowu "wnosi wartość".

Dla niektórych sama świadomość że istnieje możliwość życia w jakiś nietypowy sposób stanowi wartość samą w sobie – osoby które taką możliwość testują i pokazują że tak też można także "wnoszą wartość".

"Nie lubisz mądrości – bądź sobie nieukiem, droga wolna" – czym innym jest mądrość, czym innym jest wiedza dla wiedzy. Mądrym mogę nazwać człowieka, który skończył tylko podstawówkę, ale wiele w życiu doświadczył. I nic nie będzie mnie interesować to, czy wie co to jest imperatyw kategoryczny Kanta, bo człowiek nie musi być mądry wtedy, kiedy zna trudne słowa i ich wyjaśnienie. Nie oceniam ludzi ani po tytule naukowym ani po wiedzy teoretycznej. A chwalenie się jakimi to słowami potrafi się operować to jak to się mówi czysta "słoma z butów".

"Według Ciebie przyjaźń i towarzystwo za świadczenia o charakterze ekonomicznym (ma gdzie spać, co zjeść), są takie górnolotne i szczere?" – na tym opiera się cała idea couchsurfingu – jedni ludzie przyjmują drugich aby nawzajem wnieść coś nowego do swojego życia. Couchsurfing nie polega na wykorzystaniu czyjegoś domu jako hotelu. Jeżeli jedziesz do kogoś, oferujesz mu swoje doświadczenia, swoją kulturę i generalnie towarzystwo, a on Ci daje to samo plus zakwaterowanie. I tak samo jest na odwrót. Ten portal działa już od długiego czasu i ma się bardzo dobrze, bo większość ludzi jakimś cudem rozumie tę ideę i nie opisuje świata za pomocą teorii ekonomicznych czy cokolwiek to jest.

"to się nazywa w filozofii Imperatyw Kategoryczny Kanta (google pójdzie w ruch?)" – tak, pójdzie w ruch, bo narzędzia są po to, żeby z nich korzystać. Nie muszę się dowartościowywać tym, że znam na pamięć jakieś regułki. Nawet nie wiem co mam na to odpowiedzieć, bo ten argument przyleciał totalnie z nieba. Podciąganie jakichś zasad filozoficznych pod niewinny eksperyment jest absurdalne. Proponuję mieć trochę luźniejsze podejście do życia.

Nie lubisz mądrości – bądź sobie nieukiem, droga wolna.

Według Ciebie przyjaźń i towarzystwo za świadczenia o charakterze ekonomicznym (ma gdzie spać, co zjeść), są takie górnolotne i szczere? Więc polecam przyjaźń z takimi ludźmi. Jeśli dla Ciebie jest to dobre, nie mnie o tym decydować z kim się zadajesz.

Odnośnie wyboru danego rozwiązania przez 100% ludzi – to się nazywa w filozofii Imperatyw Kategoryczny Kanta (google pójdzie w ruch?) i jest pewnym narzędziem, które ma pomagać podejmować właściwe wybory.

"Za to życie poza system oznacza, że w sensie ekonomicznym nie ma tworzenia wartości – taka osoba jako walutę używa swojej przyjaźni i towarzystwa, nie będę pisał z jakim zawodem mi się to kojarzy"

Aha, czyli jak ktoś jest biedny to jest że się tak wyrażę dziwką bo jako waluty używa swojej przyjaźni i towarzystwa? Sorry, ale tak to zabrzmiało.

"Rodzi to także inne konsekwencje – osoba żyjąca “za dychę” nie ma motywacji, aby zarabiać więcej, a zarabia się wykonując społecznie potrzebne funkcje. Tak więc nie zostanie inżynierem, matematykiem ani policjantem – bo po co? Gdyby nagle wszyscy wybrali takie życie, cofnęlibyśmy się w rozwoju o dziesiątki tysięcy lat"

Ale nie wybiorą. Zawsze jest margines ludzi żyjących inaczej – tak jak nagle 100% populacji nie zacznie żyć za 10 zł tygodniowo tak nagle 100% populacji nie stanie się bogata i przestanie pracować. To czysta abstrakcja i nie widzę sensu w takiej argumentacji.

"Bo chyba nikt sobie nie zadał wcześniej pytania po co, albo jakie zrodzi to konsekwencje" – a jakie konsekwencje może zrodzić?

Tak naprawdę chodzi o model życia – duża większość z nas uczy się, pracuje i oszczędza po to, żeby mieć więcej pieniędzy. Więcej pieniędzy jest nam potrzebne, aby robić to co robić lubimy, albo mieć rzeczy które mieć chcemy. Każdy się w czymś specjalizuje, stąd pieniądze, bo o ile wymiana barterowa między fryzjerką a kosmetyczką wydaje się naturalna, o tyle wymiana barterowa z wielką korporacją sprzedającą dajmy na to batoniki może być trudna. Nasza gospodarka oparta jest na pieniądzach i dzięki nim można w niej wiele zdziałać – tworzyć firmy (czyli w ujęciu społecznym organizacje zaspokajające potrzeby), zatrudniać ludzi, szkolić i uczyć ich. Będąc w krwiobiegu gospodarczym mamy motywację, aby zrobić z siebie coś więcej niż bez tej motywacji.

Za to życie poza system oznacza, że w sensie ekonomicznym nie ma tworzenia wartości – taka osoba jako walutę używa swojej przyjaźni i towarzystwa, nie będę pisał z jakim zawodem mi się to kojarzy.

Rodzi to także inne konsekwencje – osoba żyjąca "za dychę" nie ma motywacji, aby zarabiać więcej, a zarabia się wykonując społecznie potrzebne funkcje. Tak więc nie zostanie inżynierem, matematykiem ani policjantem – bo po co? Gdyby nagle wszyscy wybrali takie życie, cofnęlibyśmy się w rozwoju o dziesiątki tysięcy lat.

Żeby było jasne – nie neguję eksperymentu. Tydzień przeżyć za 10zł to sztuka i moje gratulacje dla kobiety, której się to udało. Sztuka dla sztuki mimo tego. Bo chyba nikt sobie nie zadał wcześniej pytania po co, albo jakie zrodzi to konsekwencje.

Nikomu nie narzucam swojego światopoglądu, a Ty Marcinie jednak odpowiadasz agresywnie. Chcesz – oszczędzaj, żyj nawet za 1zł za miesiąc – Twój wybór. Ja mam mimo tego inne podejście – nie jestem Diogenesem z beczki i nie chciałbym nim być. Mam podejście zbliżone do podejścia Pawła – coś w rodzaju filozofii neo-minimalizmu, w którym odrzucasz papkę marketingową korporacji i żyjesz tak jak Tobie wygodnie.

A co do wnoszenia wartości… samo słowo "wartość" ma różne znaczenia, w zależności od kontekstu. Podejrzewam, że Ty (ja zresztą też) traktujesz je bardziej od strony ekonomicznej. Dla niej – również podejrzewam – wartością, jaką wnosi, jest pomaganie innym ludziom. Naturalnie, nagroda dla każdej, z tych dróg, jest inna (pieniądze/profity vs. satysfakcja i np. obiad), niemniej jednak w ostateczności liczy się to, co ona dla kogoś znaczy i na co pozwala.