Jedno jest najgorsze w tym wszystkim. "Rentierstwo" i "pasywny dochód" brzmią jak tandetny chwyt reklamowy. Piękny slogan. Piękna krótka definicja, a kiedy się dopytywać to nikt jeszcze z tego nie żyje, tylko do tego zmierza i ciągle kombinuje, a wszystko obwarowane jest mnóstwem zastrzeżeń. Yossarin pięknie to wypunktował. A ci, których się wskazuje na wzory "że można", zarabiają faktycznie, ale na pouczaniu innych jak zostać rentierem.

Nawiasem mówiąc w ostatnim wpisie jest mowa o nowym, rozszerzonym i uaktualnionym wydaniu "4-hour workweek"

Uwielbiam jego podejście – często nietypowy, antyzdroworozsądkowy sposób jest sposobem najlepszym.

Co do dochodu pasywnego – nie ma nic za darmo, trzeba coś zrobić żeby potem korzystać z efektów swojego działania. Pracując na etacie działasz krótkoterminowo – za swoje działanie dostajesz jednorazową zapłatę. Osoba która utworzyła etat otrzymuje zyski z niego długo po jego utworzeniu, ale musi wkładać swoją pracę w to aby ten układ funkcjonował. Można to porównać do dziecka popychającego patykiem toczącą się oponę – przestaniesz to w końcu opona się wywróci, ale wysiłek włożony w popychanie toczącej opony jest mniejszy niż przy próbie pchania leżącej.

Innowacja Tima Ferrisa polega na wynajęciu kogoś do pilnowania etatu – pilnowanie tego kogoś jest jak krzyknięcie od czasu do czasu do drugiego dzieciaka żeby popchał w odpowiednim kierunku, podczas gdy ty siedzisz i czytasz książkę, a potem odpalasz mu kasę z tego co dostaniesz od rodzica za przetransportowanie opony :P

Wiem, dziwny przykład ale chodzi o grę wyobraźni i oderwanie się od rutynowego postrzegania rzeczywistości. Ludzie którzy wyśmiewają passive income (PI) i mówią że praca na etacie jest lepsza po prostu nie dostrzegają lasu bo drzewa im go zasłaniają.

Żeby móc skorzystać z PI trzeba umieć zmienić punkt widzenia – dla wielu to zbyt wiele…

Dajmy na to ktoś ma 40 lat i aby żyć na swoim dotychczasowym poziomie potrzebuje 100 tys. zł rocznie. Zatem, przy założeniu, że pożyje jeszcze drugie tyle, aby przestać pracować powinien mieć na koncie ok. 2-3 mln zł (trzeci lub czwarty milion, przy założeniu inteligentnego zainwestowania, spokojnie nakapie z odsetek przez te pozostałe 40 lat życia). Czy takie założenia są nierealne? Dla kogoś, kto ma dzisiaj 20-25 lat i wytyczył sobie cel, to raczej fajna zabawa. Jak się uda OK, jak nie trzeba będzie popracować trochę dłużej. Jednak osobiście wolę kogoś kto stawia sobie ambitne cele, kogoś, kto dąży do Finansowej Niezależności, niż ludzi narzekających i negujących niemal wszystkie koncepcje jakie pojawią się na ich drodze.

FAQ wyszło fajne, proste i przejrzyste. Co do pasywnego dochodu mam podobne zdanie jak yossarian, tzn. nie neguję ani nie odrzucam ale nie czynił bym go jedynym/jedynymi źródłami dochodu.

Co do prowadzenia własnej firmy to fakt, mój chrzestny ma dobrze prosperującą, niewielką firmę ma spore zyski ale okupione jest to ogromnym stresem i ciężką pracą.

Kwestię zarabiania 30 pln/h pominę. Nie wiem, skąd jesteś i jakie możliwości oferuje Twoja okolica. Nic nie wiem o Twoich znajomych. Nie ma co dyskutować. Skoro znasz takich ludzi, to fajnie. Ja, niestety, jeszcze nie.

A co do firmy, trochę zbyt dosłownie potraktowałeś metaforę skafandra. Być może bierze się to stąd, że, podobnie jak z Yossarianem, różnimy się mentalnie. Masz swoje ukształtowane wzorce postrzegania świata, inne doświadczenia i dlatego teraz piszesz to, co piszesz. Ja mam swoje, inne (co nie znaczy, że lepsze!) wzorce i wiem, że to, o czym piszę jest wykonalne. Szanuję Twoje zdanie i równocześnie nadal obstaję przy swoim.