Sam uważam, że najlatwiej i najlepiej jak oszczędzają osoby, które lubią oszczędzać. Jak lubisz to robić, wtedy patrzysz na te dodatkowe zlotówki jak na swój sukces a to czyni Cię szczęśliwym.

Jeśli nie lubisz oszczędzać, wtedy trzeba lubić i chcieć dużo zarabiać, plus pogodzić się z sytuacją, że pomimo tego prawdopodobnie nigdy nie będziesz bogaty bo też dużo wydajesz…

Jeżeli o mnie chodzi, to mam 26 lat. Najwspanialsze lata życia (dla mnie studia, które z premedytacją ciągnąłem 6 lat, a w życiu studenckim uczestniczyłem rok dłużej, jeszcze jako maturzysta) są już za mną. Właśnie dlatego wolę teraz podróżować, pracować, tworzyć źródła pasywnego przychodu, oszczędzać (ale nie odmawiając sobie piwka w gronie znajomych) i od 36-tego szóstego roku życia nie martwić się już o kasę, zamiast pracować do sześćdziesiątki i "rozwalać" każdą złotówę, łudząc się, że wyżyję godnie z państwowej emerytury. Na niespodziewane zdarzenia mam zbudowany fundusz awaryjny. Na droższe zachcianki mam fundusz rozrywkowy. Na fundusz inwestycyjny odkładam, ale co z tego, skoro nie wiem, w co zainwestować. Generalnie jest oki i o to chodzi – aby w życiu każdego człowieka było "oki". Podpatrywaczu, czy Twoje życie jest "oki"? A czy będzie "oki" za 10, 20 lat? Pomyśl nad tym…

Przykłady kilku gwiazd to żaden argument – jeżeli na kogoś nagle spadło wielkie bogactwo to nie potrafi go docenić i dlatego zaczyna mieć kłopoty.

Spójrz na wszystkich wielkich biznesmenów i inwestorów – oni nie mają takich problemów. Jak myślisz, co by było, gdyby Bill Gates pomyślał sobie, że i tak nie da rady rozkręcić żadnej firmy, a ceni sobie szczęście i woli pracować za grosze na etacie? Jeżeli już nie interesuje Cię kwestia wielkiego rozwoju, to również bez tego pragnienia nie powstałaby m.in. fundacja Billa.

A jeżeli chodzi o to oszczędzanie to jest takie pojęcie jak "opóźniona gratyfikacja". Z tego co piszesz wynika, że wolałbyś dostać 1000 zł dzisiaj niż na przykład 100 000 zł za kilka lat.

Garfield dobrze to skomentował – uważam, że większość czytelników tego bloga woli za odłożone pieniądze zrobić coś ciekawszego niż napić się piwa.

Przykład 1. Co tydzień odmawiam sobie imprezy i piwka, aby w ten sposób zaoszczędzić po roku na wycieczkę za 1000 zł, która w tym momencie wydaje nam się, że wyjdzie nam na plus. W praktyce jednak na wycieczce łamiemy sobie nogę i trafiamy na 3 miesiące w gips, co nie przydarzyłoby się gdybyśmy nie pojechali. Tracimy z tego powodu 5000 zł przeliczając.

Przykład 2. Oszczędzamy kupując w sklepie X wyjątkowo tani produkt mięsny. Po roku zapadamy na ciężką chorobę spowodowaną tym mięsem i jeśli nawet nie umieramy to tracimy Y kasy.

Przykład 3. Spadamy z drzewa i łamiemy obydwie ręce. Myślimy, że właśnie straciliśmy 10 000 zł na rehabilitację, jednak w szpitalu poznajemy wspaniałą kobietę, która później zostaję naszą żoną.

Ogólnie chciałem zauważyć, że powinniśmy dążyć do szczęścia, a nie do dużych pieniędzy, a jedno z drugim ma tyle wspólnego co nic.

Ludzi możemy sobie w uproszczeniu podzielić na 4 grupy:
a) biednych i szczęśliwych
b) biednych i nieszczęśliwych
c) średnio zarabiających i szczęśliwych
d) średnio zarabiających i nieszczęśliwych
e) bogatych i szczęśliwych
f) bogatych i nieszczęśliwych

Należy się skupić jak trafić do grupy a,c,e, a nie do grupy e,f

Gdyby pieniądze coś mówiły o szczęściu, to David Carradine nie powiesiłby się tydzień temu, a Britney Spears nie wypłakiwałaby się po nocach, a moja babcia nie promieniowałaby szczęściem.

Nauczyliśmy się, że pieniądze są fajne, ale to ogromna ułuda.