Z jednej strony jest to wydatek konieczny, z drugiej mieszkanie po splaceniu mozna sprzedac prawdopodobnie drozej przynajmniej o wskaznik inflacji. Zakladajac ze mieszkanie na emeryturze bedzie juz splacone, oznacza to ze nie bede musial juz placic komukolwiek za wynajem. Pod tym wzgledem mozna zakwalifikowac te wydatki jako oszczedzanie na emeryture :)

Z drugiej strony m.in. Kyiosaki pisze, ze nasze mieszkanie to nasze pasywo wiec wydatki na mieszkanie nie sa forma inwestowania.

He?, masz rację, że w życiu jest różnie, ale nie mozna przecież aż tak bardzo poddawać się zdarzeniom, na które nie mamy wpływu! Po to właśnie tworzy się w pierwszej kolejności fundusz awaryjny, żeby złagodzić ewentualne negatywne oddziaływania.

Zasada 60/40, jak wspomniałem, to technicznie całkiem logiczny podział, ale do jego osiągnięcia trzeba trochę czasu i samodyscypliny. Sam jestem dopiero na 25/75, więc wiem, że rzucanie się z motyką na słońce niewiele da, ale powoli, powoli coraz bardziej się zbliżam do tego podziału.

Cieszę sie, że widzisz w swoim „zaokrąglaniu” skuteczną metodę oszczędzania, która przynosi Ci efekty. Jak dla mnie jest ona – a przynajmniej tak ją odbieram – nieco za mało usystematyzowana.

Może mi się łatwo mówi, bo jeszcze nie założyłem rodziny i nie borykam się z wieloma nieprzewidzianymi wydatkami, ale jestem w pełni przekonany, że bez większych problemów przeniosę tą filozofię na życie rodzinne.

Trochę też Cię nie rozumiem. Zwracasz uwagę na kryzys, a nie dość, że zaciągasz kredyt, to jeszcze planujesz remont, za który chcesz zapłacić z oszczędności. Skoro widzisz, że czasy nie sprzyjają, to po co dokładasz sobie obciążeń i zużywasz to, co zaoszczędziłeś? Naturalnie nie orientuję się w Twojej sytuacji, ale na Twoim miejscu w niepewnych czasach, podejmowałbym się wyłącznie absolutnie koniecznych zobowiązań (a co za tym idzie wydatków).

Co do mojej sytuacji życiowej, to od września szczycę się tytułem magazyniera ;-) Od czasu obrony jeżdżę po Europie (w sumie to jak na razie dominuje Holandia, ale już niedługo) i wykonuje różne prace, raczej niezwiązane z moim wykształceniem. Poczytaj wpisy od listopada, to dokładniej zrozumiesz co mną aktualnie kieruje. Oprócz tego mam kilka stron w sieci, które generują mi dochód, więc i bez etatu – przynajmniej w Polsce – by się obeszło.

Tobiaszu, żaden człowiek z dnia na dzień nie zmieni ot tak swoich przyzwyczajeń, dlatego proponuję Ci zabrać się za oszczędzanie łopatologicznie, od fundamentów. Zamiast odkładać na trzy fundusze jednocześnie skup się po kolei na jednym, aż osiągniesz pewien poziom, a dopiero potem rozdzielaj oszczędności. Algorytm, który dla mnie jest świetny i udało mi się go wykonać, brzmi następująco:

1. Najpierw odłóż 500-1000 złotych. Będzie to Twoja poduszka finansowa – środki dostępne ad hoc na pilne, niespodziewane wydatki (uwaga! nie na wycieczki i imprezy!), np. naprawa pralki, samochodu, wózek dla dziecka, jakieś naprawy w domu itp.

2. Gdy będziesz miał poduszkę, zacznij odkładać na fundusz awaryjny. Jego pierwszorzędnym zadaniem jest zapewnić Ci pieniądze na czasy, gdy znajdziesz się w naprawdę dużych tarapatach, np. na wypadek utraty pracy. Generalnie są to środki, dzięki którym stać Cię będzie na opłacenie wszystkich rachunków i utrzymanie standardu życia przez minimum 3 miesiące (najlepiej 6-12 miesięcy).

3. Od tego momentu możesz spokojnie odkładać pieniądze na inwestycje, ponieważ zbudowałeś zabezpieczenie i gdyby coś w Twoim życiu szło nie tak, nie będziesz musiał podbierać pieniędzy przeznaczonych do pomnażania. Załóż sobie pewien poziom – osobiście proponuję minimum 5000 złotych – i dopiero po jego osiągnięciu rozdzielaj oszczędzane środki między inwestycje i imprezy.

Nie jest to prosta droga. Krótka też nie jest, choć to zależy od Twoich zarobków. Jeżeli jednak poważnie myślisz o wolności finansowej, to definitywnie warto się tym zająć. I to jak najszybciej.

Niestety przytoczone przez Ciebie doświadczenia z budżetowaniem sugerują, że wolisz w trudnych sytuacjach życiowych pójść na łatwiznę. Ja, będąc w podobnej sytuacji, zawsze najpierw zastanawiam się nad tym Jak wywiązać się ze zobowiązania BEZ wykorzystywania moich oszczędności? Nie powiem, czasem się da, czasem nie. Niemniej jednak przekonasz się, że gdy tylko zaczniesz zadawać sobie to pytanie, uda Ci się zaoszczędzić o wiele więcej pieniędzy.

Jednak ja nie stosuje podzialu proporcjonalnego.. 60/40.. 50/50 itp.. gdyz w normalnym zyciu ciezko az tak wszytko przewidziec i plan czesto szybko pryska. Zawsze sa nieprzewidziane wydatki:) A czy bede potem uzupelnial fundusz awaryny czy inny to nie ma dla mnie znaczenia;]

Za to stosuje cos w rodzaju "pelnych, okraglych kwot".. Odkladam rowno np. 1000zl lub 500zl (jako nienaruszalne) a gospodarujac reszta kolejne okragle 100 sa tak jakby "progami".. ponizej ktorych staram sie nie schodzic i jak najdluzej bronic sie przed rozmienieniem kolejnej 100-ki:) Tym sposobem oprocz zakladanych oszcednosci zawsze cos zostanie z bierzacych wydatkow extra:)

Niestety teraz moje zdolnosci spadly i powstaly zawirowania na skutek kredytu ktory zaczalem splacac i "kryzysu finansowego". Do tego czeka mnie remont wiec oszcednosci spadna sporo – ale mam swiadomosc ze nie napycham komus kieszeni za wynajem:) A po kazdej burzy jest slonce:)

Metode – zbedne rzeczy na allegro stosuje co jakis czas=B.przydatna.
Metode sloikowa stosuje od niedawna i juz jestem zadowolony:)
Kilka lat temu zlikwidowalem wszelkie platne konta bankowe – zamieniajac na bezplatne, lacznie na bezplatne, bez-oplatowe karty:)
eMaklera tez zlikwidowalem na czas kryzysu = brak oplat.
Rozwazam sprzedaz auta.. :(
Za to moja ukochana dostala lepszoplatna prace wiec tez to jakis plus:)

Pozdrawiam i do nastepnego wpisu;]

PS-zastanawiam sie czy jestes studentem czy juz nie?
i czy mieszkasz i pracujesz w PL czy za granica? bo gdzies te info przeoczylem..