Komentarze do wpisu: Dyskusja: dlaczego nie oszczędzamy pieniędzy?

Przez: AVsoft Ltd.

AVsoft Ltd. — Sun, 24 Feb 2008 18:16:25 +0000

Prawda jest straszna. Ja już w sumie “tego nie mam”, a na takich ludzi, którzy wydają w ten sposób patrzę i myślę, że chwała im, bo napędzają gospodarkę. A w tym czasie ja mogę zamiast myśleć “jak to kupić?” myśleć “jak by się wzbogacić?” ;-)

Przez: gma

gma — Tue, 12 Feb 2008 12:29:13 +0000

@stefek:
No to pozostaje Ci opcja druga, która niestety wydaje się wręcz koniecznością, skoro Twoja małżonka nie pracuje. Wyobraź sobie, że tracisz pracę i co wtedy? Na żonę nie można liczyć, a kasy na koncie praktycznie nie ma… czas na męską decyzję i konkretne działania. Teraz narzeka i marudzi o pieniądze… gdy ich nie będzie - też pewnie będzie narzekała. Musisz wziąć sprawy w swoje ręce, póki możesz.

Przez: stefek

stefek — Tue, 12 Feb 2008 11:16:51 +0000

rozmowy już przeprowadzałem .. wielokrotnie.. :) źle to się zazwyczaj kończyło ..
gdyby chociaż pracowała to trwoniła by tylko swoje pieniądze .. ja ze swoich byłbym w stanie zrobić spore oszczędności
w przypadku mojej żony doskonale sprawdza się to powiedzenie .. że kto nie utrzyma się za tysiąc nie utrzyma się i za pięć tysięcy. Kilka ostatnich podwyżek zostało zupełnie roztrwonionych. Zarabiam dwukrotnie więcej niż przed rokiem a i tak nie mogę nic zaoszczędzić - a mam ku temu świetne warunki .. absolutny brak kredytów - własne mieszkanie, prawie nowy samochód.. czyli wydatków w perspektywie żadnych.

Ja oszczędności nauczyłem się gdy żyłem samodzielnie.. za głodową pensje.. było fajnie.. zakup piwa był zaplanowany w budżecie. Moja żona nigdy nie była samodzielna i zawsze była wspierana finansowo przez rodziców i to chyba przyczyna wszystkiego.

Przez: gma

gma — Mon, 11 Feb 2008 12:43:30 +0000

@stefek:
Widzę dwa rozwiązania:
1) Szczera rozmowa z żoną na temat finansów. Do tego ustalenie wspólnych planów finansowych, budżetów na każdy miesiąc, a nawet omówienie takich kwestii jak wydatki na żywność, kosmetyki, ubrania itp.
2) Jeżeli (1) nie poskutkuje (a powinno), można sprawę rozwiązać nieco konkretniejszym sposobem: własne konto oszczędnościowe, do którego nie ma karty i do którego żona nie będzie miała dostępu (nawet jako współmałżonka), na którym pieniądze odkładane byłyby zgodnie z zasadą “najpierw płać sobie”. Oczywiście pieniądze gromadzone na tym koncie byłyby “święte”, czyli przeznaczone na konkretny cel, np. finansową niezależność czy późniejsze inwestycje.

Mam jednak nadzieję, że rozmowa wystarczy :-)
Daj znać, jak poszło.

Przez: stefek

stefek — Mon, 11 Feb 2008 09:36:31 +0000

moim najwiekszym i stałym wydatkiem to moja żona…
jestem z natury oszczędny ale każdą moją oszczędność roztwonić jest w stanie żona..

i jak tu oszczędzać

Przez: gma

gma — Thu, 07 Feb 2008 13:37:49 +0000

Kurcze, Panowie… przecież świadomość tego, czego nie powinno się robić, to już połowa sukcesu! Teraz wystarczy tylko… nie zastawiać się ;-)

Ja, przykładowo, mam gdzieś, co ma sąsiad. Stać go? To niech ma. Na zdrowie i niech mu dobrze służy. Jestem zwolennikiem świadomego kupowania, o czym zresztą wspominałem na blogu.

Przez: Krzysztof Lis

Krzysztof Lis — Thu, 07 Feb 2008 13:00:42 +0000

Zdecydowanie zgadzam się z przedpiścą… Trafna obserwacja. Jeśli sąsiad coś ma, to ja też chcę. Nieważne, że mi to niepotrzebne…

Przez: kodżak

kodżak — Thu, 31 Jan 2008 11:07:14 +0000

Bo nie każdy dotrze do chociażby “Bogaty ojciec, biedny ojciec” a nawet jeśli to nie zrozumie sensu tej książki bo niestety dla większości mieszkańców, w szczególności naszego kraju, bliższa jest idea “Zastaw sie a postaw się”.